"حَجُّکُمْ مَقبُولْ و سَعْیکُمْ مَشْکُورْ"✅ سرودهی زیر جهت خیرمقدم به شاعر آل الله مرحوم حاج محمدرضا براتی که (در زمان جنگ تحمیلی عراق علیه ایران) به حج تمتع مشرف شده بودند سروده شده و در مجلس بازگشت ایشان از حج ، توسط شاعر شادروان (شمس قمی) قرائت شده است؛ که بیمناسبت با این ایام نیست.(خیر مقدم)ای که از طوف حریم کبریا باز آمدیبا تواضع رفته بی کبر و ریا بازآمدیترک ما و من نمودی، از منا باز آمدیاز صفا و مروه با سعی و صفا باز آمدیبا دوای درد از دارالشفا باز آمدیبا خدا بودی و از بیت خدا باز آمدیخانه را دیدی و آثار خدای خانه راجان چو بر کف داشتی دریافتی جانانه راخیر مقدم شاد زی به به دلآراتر شدیبا صفا رفتی ولی اینک مصفاتر شدیاز خلل بودی مبرا و مبراتر شدیراه حق دانستی و رفتی و داناتر شدیبا بصیرت رفتی و برگشته بیناتر شدیبهر اَعمال نکو زین پس مهیاتر شدیآرزو دارم تو را قسمت شود سال دگرتا در آن وادی بیابی باز هم حال دگردیدی آن وادی که نقشی از معاد و محشر استهر کسی در فکر کار خود نه فکری دیگر استدر چنان صحنه فقط سعی و عمل بازیگر استهر سری را هست سودای حقیقت سرور استهر دلی را هست انوار فضیلت مهتر استرنگ یکرنگی نکو در نقشبند داور استاز سفید و از سیاه، از هر نژاد و هر زبانهست یکسان مَرد و زن، شاه و گدا، پیر و جوانمرحبا آن وحدت و یکرنگی و آن اتفاقحبّذا آن یکدلی، آن یکزبانی، آن وفاقهرکسی سرگرم اعمالش بوَد با اشتیاقمیدهد با وجد و شوق انجام آن اعمال شاقدر چنان قومی نشاید فتنه و جنگ و نفاقدر چنان جمعی نزیبد فتنه و قهر و فراقآری آن معنای اسلام است و دین مسلمینگو به ادیان دگر مفهوم دین، این است اینباید اَعمالت بوَد مقبول درگاه خداسِتر اِحرام و طواف کعبه و سعی صفاحج بیت الله و، حج عمره و، حج

(اَلسَّلٰامُ عَلَیْكَ یٰا اَبٰاعَبْدِاللّٰهِ الْحُسَیْن)(شاهکار خلقت)ای فخر آفرینش ارض و سما حسین! ای بحر عقل و بینش بی منتها حسین!ای شاهکار خلقت دادار لایزال!ای پاسدار دین رسول خدا حسین!سرلوحهی مشیت و دیباچهی وجود اسطورهی حقیقت و راز بقا ، حسینپور علی و سبط نبی ، خاتم رسل نور دوچشم فاطمه خیرالنّسا حسینزآن پیشتر که بهر شهادت صلا دهند با عشق و شوق مرگ بگفت الصّلا حسینتا دین حق بماند و حق باشد استوار بگذاشت پا به معرکهی کربلا حسینبیعت نکرد با ستم و کفر، چون نخواست قامت به زیر بار مذلّت، دوتا حسینبا عشق دوست، عشق جهان پشت سر نهاد الّا طریق حق همه جا گفت: "لا" حسیندر هر بلا بگفت به امر خدا : بلی...چون دیده بود مکتب "قالوابلیٰ" حسیناز کفر و جور و کین یزید ستم شعار از حج گذشت و رفت سوی نینوا حسینبیداد خصم تا به جهان ، بر مَلا کند ترک صفا و مَروه نمود از صفا حسینبا حالتی پریش، ز جمع خسان برید باری سوا شد از همهی ماسَوا حسیناز خود گذشت و همسر و اولاد و اهلبیت الحق که بود مظهر جود و سخا حسینعباس، ساقی حرم و اکبر جوان...هم طفل شیرخواره نمودی فدا حسیناصحاب با وفا چو "بُریر" و "حبیب" پیر جمعی ز دست داد، درآن ماجرا حسیندر امتحان پُرخطر جنگ عقل و عشق شد قهرمان فاتح صبر و رضا حسینرفت از قفای قاتل خود سرجدا چو بود از تیغ وی، شهید ذبیح القضا ، حسینشمر لعین ز شرم گنه میگریخت چون میدید : رأس خود ننماید رها ، حسینآه از دمی که زینب غمدیده خواهرت فریاد میزد از غم داغ تو: یا حسین!آه از دمی که آتش ظلم یزید سوخت بعد از تو خیمههای حریم تو را حسین!آه از دمی که عترت و ناموس مصطفیٰ میدید در اسارت قوم دغا ، حسینآه از دمی که بیکفن و غسل شد به خاک در دشت کربلا، شه گلگون قبا ، حسینیک تن نبود ت

(ألسَّلامُ عَلَيْكَ يٰا أباعَبْداللّٰه الحُسَين)(شاه کربلا)چو بارگاه حسینی بوَد پناه تو راکجا رواست جز او کاخ و بارگاه تو رابجز حسین پناهی مجو که از ره لطفبوَد مخادم دربار او پناه تو رابجز حسین و ولایش مجو سعادت فیضکه عشق او بدهد عز و فر و جاه تو راطریق معرفت حق بوَد ولای حسینبوَد طریقت آن شاه ، شاهراه تو رابه راه پیروی شاه کربلا میپوی...اگر که نیست ره جهل و اشتباه تو رابه نصّ آیه ، اولوالامر ما امامان انداطاعت ار نکنی جان شود تباه تو راچو اوست خسرو ابرار و رهبر احراربوَد به کشور توحید ، پادشاه تو راولیِ درگه حق است و هست ثاراللهبدین صفات بوَد مظهر اِلاه تو راچراغ راه هدایت بوَد به خلق جهانبسوی حق بوَد او رهنمای راه تو رابه دادخواهیات ار دادرس نمیباشدچه غم که نام حسین است دادخواه تو راطواف کعبه ی آن سرور شهیدان کنکه بزم تعزیتش هست قبله گاه تو رانگویمت همه دم گریه کن برای حسینولی وظیفه بوَد گریه ، گاه گاه تو رااگر چه کوی گنه باشدت به او بخشندبوَد چو عشق حسینی به قدر کاه تو راهمین که عذر گنه (شمس قم) ز شه طلبیدگر به لوح عمل نیست یک گناه تو راشادروان سید علیرضا شمس قمی